PDFΕκτύπωσηE-mail

Συμβουλευτική με τη δύναμη των μύθων

  • Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΩΝ «ΠΡΕΠΕΙ»

 

ΔράκοςΣτα βάθη τη Αραβίας υπήρχε κάποτε μια καμήλα εργατική και υπάκουη που μπορούσε να μιλάει σαν άνθρωπος. Ότι της έλεγε ο οδηγός της το έκανε. Πολλές φορές μάλιστα δεν περίμενε καν να της πει εκείνος τι να κάνει, γονάτιζε από μόνη της και έλεγε: «Βάλτε ένα φορτίο πάνω μου», κι ο οδηγός της τη φόρτωνε. Όταν, όμως, η φορτωμένη καμήλα προσπαθούσε να σηκωθεί και να σταθεί στα πόδια της διαπίστωνε πως το φορτίο που κουβαλούσε ήταν πολύ βαρύ. Με κόπο προχωρούσε στην έρημο, αλλά δεν παραπονιόταν.

Μέρα με τη μέρα συνήθιζε το βαρύ φορτίο και όσο πιο βαρύ γινόταν αυτό τόσο πιο δυνατή γινόταν εκείνη! Έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνει άρχισε να αλλάζει. Το σώμα της γινόταν όλο και πιο δυνατό και το πρόσωπό της θύμιζε λιοντάρι!
Μια μέρα, προχωρώντας μέσα στη ζέστη της ερήμου συναντάει ένα δράκο. Ήταν ένα τεράστιο κτήνος που όλο το σώμα του ήταν γεμάτο χοντρά και σκληρά λέπια. Ο δράκος στάθηκε απέναντί της και με βαριά και δυνατή φωνή ζήτησε από τον οδηγό της καμήλας να φύγει. Εκείνος φοβισμένος απομακρύνθηκε τρέχοντας.

Έντρομη η καμήλα στέκεται μπροστά στο δράκο και δεν ξέρει τι να κάνει. Εκείνος την πλησιάζει. Ανταλλάσσουν έντονες ματιές. Επιθετικές ο δράκος, φοβισμένες η καμήλα. Κι όπως κοιτάζονται, η μορφή της καμήλας αρχίζει να αλλάζει και να μοιάζει όλο και περισσότερο με εκείνη του λιονταριού. Ξαφνικά νιώθει δυνατή να παλέψει μαζί του. Χτυπάει με δύναμη το πόδι της κάτω στο έδαφος και προκαλεί ανοιχτά το δράκο να αναμετρηθεί μαζί της. Έκπληκτο το τέρας βλέποντας τη μεταμόρφωση που συντελείται μπροστά του, χάνει την επιθετική του διάθεση και εκστατικά ψιθυρίζει κάτι που εκείνη δεν ακούει καλά και το εκλαμβάνει ως απειλή.

Η καμήλα διαβλέπει τον κίνδυνο, αλλά δε φοβάται. Ο φόβος που της προκάλεσε η εμφάνιση του δράκου, της φαίνεται πιο ελαφρύς από το φορτίο που κουβαλάει στην πλάτη της. Οι ρόλοι αντιστρέφονται. Πλησιάζει το δράκο προκλητικά, ενώ εκείνος προσπαθεί να την κλείσει στην αγκαλιά του. Είναι τόσο κοντά της που εκείνη μπορεί να δει καθαρά, πως σε κάθε λέπι του είναι χαραγμένη η λέξη «ΠΡΕΠΕΙ»!

Αν και φορτωμένη με βαρύ φορτίο, σπρώχνει με δύναμη το δράκο μακριά της και εκείνος πέφτει κάτω ανήμπορος να αντιδράσει στη δύναμή της. Και ξαφνικά όλα γύρω τους αλλάζουν σα σκηνή θεάτρου. Η άμμος της ερήμου γίνεται το δροσερό χορταράκι μιας όασης, η καμήλα μεταμορφώνεται σε άνθρωπο και ο δράκος κείτεται στα πόδια της. Τα λέπια του έχουν σκορπίσει στους τέσσερις ορίζοντες!

ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

Η καμήλα αντιπροσωπεύει την παιδική ηλικία και τη νεότητα του ανθρώπου. Είναι η εποχή της υπακοής, της αποδοχής οδηγιών και συμβουλών και της διαμόρφωσης της συμπεριφοράς και της προσωπικότητας σύμφωνα με τους κανόνες της κοινωνίας.

  • Εκφράζεται με τη λέξη: ΜΑΘΗΣΗ (εκπολιτιστική δύναμη)

Το λιοντάρι αντιπροσωπεύει τη δύναμη της γνώσης που έδωσε στην καμήλα η υπομονετική αποδοχή των οδηγιών και του φορτίου.

  • Εκφράζεται με τη λέξη: ΔΥΝΑΜΗ (αυτοανακάλυψη)

Ο δράκος αντιπροσωπεύει όλα τα «πρέπει», στα οποία προσδοκούν οι άλλοι, να υποκύψουν οι νέοι. Αν υποκύψουν θα συνεχίσουν να κουβαλάνε όλο και περισσότερο φορτίο μέχρι το τέλος της ζωής τους. Ενώ αν απωθήσουν το δράκο ή αποτινάξουν τα λέπια και τα πρέπει του, τότε θα αλλάξει όλη η ζωή τους.

  • Εκφράζεται με τη λέξη: ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ (μεταμόρφωση)

Τα «πρέπει» είναι κάθε τι που αναχαιτίζει την αυτοολοκλήρωση του νέου ανθρώπου.

Διασκευή της Αγριππίνας Μαδυτινού από τα γνωμικά του Φ. Νίτσε με τίτλο: « Οι τρείς μεταμορφώσεις του πνεύματος»
ΜΑΘΑΙΝΩ- ΔΥΝΑΜΗ- ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

 


 

  • ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Στην Ιαπωνία, την εποχή των Σαμουράι, ένας πολεμιστής σαμουράι πήγε στο μεγάλο δάσκαλο Χακουίν και τον ρώτησε: «Υπάρχει Κόλαση; Υπάρχει Παράδεισος; Που βρίσκονται οι πύλες που οδηγούν στην Κόλαση και στον Παράδεισο; Από πού μπορώ να μπω;» «Ποιος είσαι;» Τον ρωτάει ο Χακουίν παρατηρώντας τον προσεκτικά. «Είμαι ένας σαμουράι, ένας αρχηγός σαμουράι. Ως και ο ίδιος ο αυτοκράτορας με σέβεται», του απαντάει ο πολεμιστής.

Ο Χακουίν γέλασε και αποκρίθηκε: «Σαμουράι εσύ; Ζητιάνος φαίνεσαι!». Αισθανόμενος την περηφάνια του πληγωμένη ο σαμουράι σηκώνει το σπαθί του και, τη στιγμή που είναι έτοιμος να το κατεβάσει με δύναμη στο λαιμό του Χακουίν, εκείνος του λέει: «Αυτή είναι η πύλη της Κόλασης». Ο Σαμουράι αμέσως καταλαβαίνει το νόημα των λόγων του δασκάλου. Ξαναβάζει το σπαθί στη θήκη του και ο Χακουίν ευχαριστημένος ψιθυρίζει: «Κι αυτή είναι η πύλη του Παραδείσου».


ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

  • Η περηφάνια του εγωισμού γεννάει αλαζονεία και υπεροψία*.
  • Η αλαζονεία και η υπεροψία γεννάνε επιθετικότητα.
  • Η επιθετικότητα γεννάει μισαλλοδοξία**. Η μισαλλοδοξία ανοίγει την Πύλη της Κόλασης.
  • Η περηφάνια της αξιοπρέπειας γεννάει σεβασμό.
  • Ο σεβασμός γεννάει αποδοχή και αναγνώριση
  • Η αποδοχή και η αναγνώριση γεννάνε αξίες. Οι αξίες ανοίγουν την Πύλη του Παραδείσου

*Υπεροψία είναι η υπερηφάνεια που συνδυάζεται με περιφρόνηση προς τους άλλους
**Μισαλλοδοξία είναι το να μισεί κανείς όποιον έχει διαφορετικές ιδέες και απόψεις από τον ίδιο

Ο αποσυμβολισμός έγινε από την Αγριππίνα Μαδυτινού

 

/

Copyright 2013-14 © - Diexodos | Powered By CosmoDraw | Επικοινωνία